Gudron cz. 6

Stosunek poszczególnych składników da się ustalić w każdym wypadku i osobna próbami, w grę wchodzą bowiem różnorodne materiały, uniemożliwiające podawanie ryczałtowego przepisu.

Gotowy mastyks odpuszcza się z kotła do wózków i niemi służący do ogrzewania mastyksu wzgl. gudronu przy bardzo małych robotach, jak: poprawki, wypełnianie szwów, wypełnianie spojeń, kitowanie bruku i t. d. odwozi się go do miejsca, gdzie są przygotowane formy, do których to mastyks się wlewa.

Formy są okrągłe, owalne, sześcioboczne i t. p., o wysokości 10—15 cm, stężały w nich blok mastyksu waży 20—30 kg. Formy wykonane są z blachy żelaznej, mają tylko pionowe ściany, a dno tworzy się w ten sposób, że kładzie się formę na płytkę żelazną. Dla łatwego wyjmowania bloków z form daje się im ścianki albo na zawiasach albo spinane haczykami. Ścianki muszą być wewnątrz równe i gładkie, by tym pewniej uniknąć przyczepienia się do nich mastyksu, można je także wewnątrz powlec wodą glinianą. Fabryka potrzebuje zawsze znaczniejszego zapasu form, chodzi bowiem o to, by kocioł z gotowego mastyksu jak najprędzej opróżnić i rozpocząć robotę z nową partią.

To Cię zaciekawi:

– Kancelarie adwokackie