Płyty prasowane cz. 2
Pył przeznaczony na płytę musi być przed użyciem podgrzany o tyle, by w chwili prasowania miał jeszcze 100—110” C, przyczep pamiętać należy, że pod naciskiem temperatura asfaltu sic podnosi, prasowanie go więc w zbyt wysokiej temperaturze oddziaływa szkodliwie na trwałość płyty. Można tu sobie pomagać o tyle, że pył prasuje się pod niższym ciśnieniem, za chłodny natomiast pod wyższym, aniżeli normalnie potrzeba. Ogrzewanie pyłu odbywa się w aparatach stałych, różnej konstrukcji, z tych lepsze są takie, w których pył bywa poruszany, albo w których ogrzewa się gonie,’ bezpośrednim ogniem, ale np. parą, unika się bowiem dzięki temu przepalania pyłu.
Prasa użyta do roboty powinna się odznaczać pewnością ruchu, dozwalać na dowolną recyrkulację ciśnienia, ciśnienie zaś nie ma powstawać nagle, ale przybierać stopniowo na nacisku. Do tego celu skonstruowano szereg maszyn, z tych najlepsze usługi oddają hydrauliczne.
układanie bruku
Z tych nadaje się szczególnie dobrze prasa systemu Schmilz wyrabiana przez fabrykę maszyn ,Sack‘ Q. m. b. H. Diissel – dorf-Rath. Prasa ta łączy w sobie zalety prasy hydraulicznej, a więc zawsze jednostajne i łatwe do skontrolowania ciśnienie, z zaletami prasy mechanicznej, a przede wszystkim z wielką jej wydajnością. Przy tym dzięki szczególnej budowie, niezależnej od akumulatora i pompy i następstwa pracy organów, przeznaczonych do napełniania, prasowania i wypychania, nacisk na prasowany materiał jest powolny, dający dość czasu do przygotowania dalszych form, jednak bez hamowania postępu roboty w ogóle.
Prasa o maksymalnym ciśnieniu 400.000 kg wydaje 6.000 ciśnień na dwie formy, a więc 12.000 sztuk. Do obsługi wystarczają zwykli dzienni robotnicy. Budowa jest odpowiednio silną, przy tym zabiera w pracowni nie wiele miejsca.
Wysokość ciśnienia zależy od prasy, ale także i od jakości pyłu i wynosi dla naturalnych gatunków 100—120 atmosfer, dla sztucznych 80 — 100.
Wielkość i kształt płyt bywają różne, mają one formę kwadratu o boku i O, 20, 30 cm, lub prostokąta o wielkości 15X30 cm i t. d., najczęściej spotyka się wymiar 25X25X5, grubość zależy od przyszłego użycia płyty, przeznaczonym na drogi o silnym ruchu daje się grubość 5 cm o słabszym 4 cm, na chodniki i do użycia wewnątrz budynku 3 cm. Formy są z żelaza lanego, wewnętrzne ich powierzchnie powinne być bezwzględnie gładkie i równe.
układanie bruku
Dla wzmocnienia tej strony płyty, która narażoną będzie na silne zużycie, dodaje się jej ciała obce o wielkiej wytrzymałości, np. piasek kwarcowy, bazaltowy, porfirowy i t. p., domieszki muszą być czyste i ostrokrawężne, inaczej nie siedzą dość silnie w masie. W braku naturalnego piasku można go sobie przyrządzić w ten sposób, że rozżarzone bryły kwarcu, bazaltu lub porfiru wrzuca się do zimnej wody, przez to stają się one kruche i pękają, dalsze .ich rozdrobnienie następuje już łatwo w dezintegratorze lub innej, nadającej się do tego maszynie.